1. ترکیب ریخته گری
این فرآیند از ذرات پلاستیک برای ذوب حرارتی استفاده می کند و سپس به ویسکوزیته خود پلاستیک متکی است تا ترکیب شود. عیب آن این است که به سختی قابل تنفس است. از سال 2014، هیچ غشایی واقعی با قابلیت تنفس بالا، مقاوم در برابر درجه حرارت بالا، ضد آب و تنفس توسط این فرآیند در سراسر جهان تولید نشده است.
2. پاشش چسب یا ترکیب اسکرو (ترکیب مذاب داغ)
به گزارش پوشش آنلاین، این فرآیند ابتدا روی نوار بهداشتی، پوشک و لباس های محافظ اعمال شد. در حال حاضر، تقریباً تمام تولیدکنندگان داخلی از این فرآیند برای تولید مواد ضدآب و تنفس پذیر بسیار بالا استفاده می کنند. نقطه ضعف آن این است که جریان هوا نسبتاً کم است، زیرا ریز منافذ غشای نفوذپذیر هوای میانی در واقع توسط چسب ذوب داغ مسدود می شود.
علاوه بر این، کشنده ترین نقص این است که مقاومت در برابر دما بسیار پایین است و فقط می تواند دمای 60 درجه را تحمل کند. زیرا این چسب در واقع یک چسب حساس به فشار (خود چسب) است. یک مثال ساده این است که در زمستان، نوار دو طرفه تقریباً هیچ چسبندگی ندارد و لایه لایه می شود. اما در تابستان، چسب روی سطح نوار دو طرفه ذوب می شود. کیفیت غشای ضد آب و تنفس ساخته شده توسط این فرآیند قابل تصور است.
3. کامپوزیت پرس داغ
در حال حاضر، بازار داخلی مختلط است و در واقع تولیدکنندگان بسیار کمی هستند که غشاهای ضد آب و تنفس واقعی تولید می کنند. بسیاری از کارخانه ها یا فروشندگان تبلیغ می کنند که غشاهای ضد آب و تنفسی آنها خوب است. تقریبا اکثر کاربران هرگز فکر نکرده اند که غشاهای ضد آب و تنفسی ارائه شده توسط برخی سازندگان اصلا ضد آب نیستند.