1. تست عملکرد فیزیکی
استحکام کششی و ازدیاد طول در هنگام شکست: بر اساس استانداردهای مربوطه مانند ISO 527، غشا تحت آزمایش های کششی قرار می گیرد تا استحکام و تغییر شکل آن در شرایط تنش مشاهده شود.
استحکام پارگی: بر اساس روش های استاندارد مانند ISO 34-1 مقاومت پارگی غشا اندازه گیری می شود.
2. تست عملکرد ضد آب
تست فشار هیدرواستاتیک: طبق استانداردهایی مانند ISO 811، فشار آب با افزایش تدریجی بر روی غشا اعمال می شود تا مشاهده شود که تراوش آب در چه فشاری رخ می دهد.
تست پاشش آب: شبیه سازی ضربه باران برای بررسی اثر ضد آب سطح غشاء.
3. تست تنفس
بر اساس استانداردهایی مانند ASTM E96، نفوذپذیری بخار آب غشا برای ارزیابی قابلیت تنفس آن اندازه گیری می شود.
4. تست مقاومت در برابر آب و هوا
تست پیری حرارتی: غشاء در یک محیط با دمای بالا برای مدت زمان معینی مانند طبق استاندارد ISO 188 قرار می گیرد.
تست پیری اشعه ماوراء بنفش: از لامپ های فرابنفش برای شبیه سازی قرار گرفتن در معرض نور خورشید طبق استانداردهایی مانند ISO 4892 استفاده کنید.
5. آزمایش پایداری شیمیایی
تست خوردگی اسیدی و قلیایی: غشا را در محلول هایی با مقادیر مختلف pH خیس کنید و تغییرات عملکرد آن را مشاهده کنید.
6. بازرسی ظاهری
تغییرات رنگ غشا، زبری سطح، ترک ها و سایر عیوب ظاهری را به طور منظم مشاهده کنید.
استانداردهای آزمایشی برای عمر مفید دریچه ها چیست؟
Jun 24, 2024
پیام بگذارید
